म सोझाे
(दाेस्राे अंश )
मेरो मिठो ध्यान भङ्ग गर्न उसैको मुखबाट निस्किएका ती वाणिहरु 'छ्या नहेर्नुस न त्यसरी , लाज लाग्छ मलाइ ´ कदापी भुल्न सक्दिन होला म ।मेरो एकाग्रता भङ्ग हुदा पनि म रमाउदै नजर भुइ तिर लग्न पुगे । उसैले सोधी , `कहासम्म हजुर ?´ । `रामपुरसम्म अनि हजुर नि ´मैले भने । `तेहि शारदानगरसम्म म त , अनि के हजुर लाई एउटा कुरा भन्छु नरिसाउनुस है ´ उस्ले भनि । मनमा कहि कतै सन्कोच अनि के भन्नी पो हो मलाइ यो कौतुहलता जागेर सताइहाल्यो अनि सोझो पाराले उ तर्फ हेर्दै भने , 'भन्नुस न , हजुर सङ्ग किन रिसाउनी हो र ' । ल भन्छु है त भन्दा उस्को त्यो सेतो मुहार पुरै #रातो बनिसकेको थियो , उत्सुकतामा डर घुल्मुलिएक्को जस्तो । केही बेर मौन बसि उ अनि म पनि । फेरि उसैले म तिर हेर्दै भनी ,` हजुर कति राम्रो के , कति #cute , मलाइ त हजुर देख्दै मन पर्या थ्यो , यहाबाट हजुर यो गाडितर्फ आएको चिहाइराको थिए म । सम्योग भनुम कि मेरो भाग्य भनुम हजुर यहि गाडिमा आउनु भो अनि मेरै छेउमा बस्नु भो । म बयान गर्न सक्दिन कि म कति धेरै रमाइराकी छु , जिन्दगिमा पैलो पल्ट यति धेरै खुसी छु जस्तो लागिराछ , हजुर अन्जान हुनुहुन्छ तै पनि कैयौ जुनि हामी सङ्गै थियौ जस्तो लागिराछ । हजुरलाइ अचम्म लागिराको होला के भन्या छ यो केटिले भनि तर अन्यथा नसोच्नुस म अरु जस्तो होइन , म मेरो मनमा लागेको कुरा हजुरलाई भनिराछु । म आफैलाइ थाहा छैन के बोलिराछु , के गरिराछु तर जिन्दगिमा पैलो पटक हो कि यसरी कसैलाइ यस्तो भनिराछु ।´ बोल्दा बोल्दै उ भावुक हुन पुगि अनि मेरो हात #च्याप्प समाती ................................
कथा लेखाइ प्रति केहि सुझाब , सल्लाह अनि प्रतिकृया दिन नभुल्नु हाेला ।
NOTE: याे एक काल्पनिक कथा हाे । कसैकाे जीबनसंग मेल खान गएमा संयाेग मात्र हुनेछ ।
(अर्काे अंश यहाहरू सामु छिट्टै प्रकाशित हुनेछ ।)
धनयबाद ।
No comments:
Post a Comment